HOME  |  Bestuur & organisatie  |  Corona COVID-19  |  ‘een zaak van de lange adem’

‘een zaak van de lange adem’

Langzaam maar zeker komen we in ons nieuwe ritme. De kinderen kunnen weer een aantal dagen naar de basisschool, bibliotheek is weer open, we kunnen weer buitensporten en contactberoepen als kapper en fysiotherapeut mogen weer aan het werk. Op aangepaste wijze; we houden afstand, wassen handen vaker dan eerst, vermijden drukte en werken waar mogelijk thuis.
1 juni komt eraan. De datum waarop er weer een aantal versoepelingen van de coronamaatregelen is  aangekondigd;  o.a. het voortgezet onderwijs start dan weer, terrassen mogen open en in restaurant en cafés mogen max. 30 personen zijn. De horeca is in overleg met de gemeente aan het onderzoeken hoe dit verantwoord kan. Nog een hele uitdaging! Want hoe organiseer je bijvoorbeeld voldoende afstand en voor wie geldt dit wel en voor wie niet (bijvoorbeeld gezinnen)?

Op het moment dat er een besluit is genomen door het kabinet dat er versoepeling mag komen, hoort daar een noodverordening bij. Zo’n noodverordening regelt vrij precies wat er wel en wat er niet mag. Echter komt de tekst en de strekking ervan pas beschikbaar op het moment dat de versoepeling ingaat (of enkele dagen ervoor).
Dus toen op 6 mei de minister-president zijn persconferentie hield en daarin vertelde dat op 11 mei de eerste versoepeling zou ingaan, werd pas op 9 mei de exacte inhoud van de noodverordening bekend. De interpretatie van de tekst kan verschillen en omdat het kabinet (gelukkig!) de uitwerking en vorm bij de sportkoepels en brancheverenigingen neerlegt, is het in de eerste tijd nog even samen zoeken naar de juiste en werkbare vorm. Het is niet leuk om een enthousiaste ondernemer of verenging te moeten remmen omdat hun plannen in strijd zijn met de noodverordening maar ook de niet leuke dingen horen er bij. We komen er samen wel uit. Hetzelfde gaat gebeuren voor de versoepeling op 1 juni. De exacte ins en outs zullen duidelijk moeten worden uit de dan geldende noodverordening en tot die tijd denken we na over hoe het opengaan van de restaurants, cafés en terrassen er uit zou kunnen zien en wat werkbaar is. Het samen zoeken naar die mogelijkheden, het bezien wat wij als gemeentelijke overheid kunnen doen en waar we mee kunnen werken om het mogelijk te maken is niet alleen mooi, het is ook noodzakelijk voor het voortbestaan van onze bedrijven en verenigingen.

Ik weet niet hoe het u vergaat maar ik heb erg veel moeite met dat afstand houden. Ik begrijp natuurlijk heel goed dat het nodig is en dat het de enig manier is om het virus onder controle te krijgen/ te houden maar wat is het toch waardeloos om niet gewoon even bij iemand aan te kunnen gaan zonder vooraf gecheckt te hebben of het wel kan. Om niet gezellig met de hele familie bij opa en oma te kunnen zijn. En om mensen op afstand te moeten begroeten en iemand te feliciteren zonder hem/haar even de hand te kunnen schudden. Of een hartelijke kus te mogen geven. En dan heb ik het niet over het troosten van iemand die het allemaal even niet meer trekt. Dat is onmogelijk op afstand! Ik ben bang dat ik er aan zal moeten wennen want dit gaat nog wel een poosje duren. Met m’n verstand kan ik het wel volgen: als je echt om iemand geeft, houd je afstand. Maar m’n gevoel geeft hele andere signalen!

Petra Doornenbal

Uw burgemeester